پرسشها و پاسخهای قرآنی / ۱۹
اگر
به نمایش گذاشتن، بر اساس رشد جامعه و ترساندن دشمنان و عزّت اسلام و
مسلمانان باشد، كارى لازم و معقول است؛ ولى اگر این نمایش برخاسته از غرور و
تكبّر خود و استضعاف و تحقیر دیگران باشد، منفى است.
به چند نمونه توجه كنید:
1. خداوند اطلاعاتى را به حضرت آدم آموخت و براى فرشتگان به نمایش گذاشت
تا ظرفیت علمى آدم را بر آنان ثابت كند. «ثمّ عرضهم على الملائكة»(بقره،
31.)
2. حضرت سلیمان با آوردن تخت بلقیس - ملكه سرزمین سبأ - قدرت یاران خود را به نمایش گذاشت و نتیجهاش ایمان آوردن بلقیس بود.
3. حضرت موسى معجزه خود را در چاشتگاه روز عیدى در مركز شهر به نمایش گذاشت و ساحران را به سجده واداشت.
4. پیامبرصلى الله علیه وآله براى فتح مكه مانورى از سپاه مسلمانان براى
ابوسفیان و لشكریانش به نمایش گذاشت كه سرانجام اهل مكه بدون خونریزى تسلیم
شدند و نظام شرك برچیده شد.
امّا اگر نمایش
بر اساس تكبّر خود و استضعاف دیگران باشد، جایز نیست. نظیر احضار ساحران از
مناطق مختلف براى حفظ حكومت فرعون. «اِئتونى بكلّ ساحر علیم»(یونس، 79.)
فخرفروشى و مغرور شدن به كاخ و باغ و به نمایش گذاشتن آن، كار فرعونى است. «ألیس لى ملك مصر»(زخرف، 51.)
نمایش قدرت و به رخكشیدن ثروت و دارایى (همچون قارون) و هر گونه تشریفات،
نهى شده و توبیخ در پى دارد. «فخرج على قومه فى زینته»(قصص، 79)
امام على(ع):«انسان با بصیرت كسى است كه بشنود و بیندیشد،نگاه كند و ببیند،از عبرتها بهره گیرد،آنگاه راه روشنى را بپیماید كه در آن از افتادن در پرتگاهها به دور ماند»نهج البلاغه خطبه152